vroeger

Elk dorp heeft ze - een groepje oude mannen die vanaf hun vaste plek het moderne dagelijkse leven gadeslaan en weten dat vroeger alles beter was.

uil

Het verenpatroon van de uil heb ik getekend naar voorbeeld van het paard in Picasso's Guernica, een van mijn favoriete schilderijen.

formaat

De werkelijke grootte van de tekening is 250 x 33 cm.

kubuswoningen

Architect Piet Blom is bekend van zijn kubuswoningen in Rotterdam. Wat zou het geweldig zijn wanneer mijn kubistische huisjes ook echt gebouwd zouden worden. Meneer Blom?

Pel van Pol

Ik wil geen figuurtjes tekenen die ik ergens eerder heb gezien. Maar bij deze pelikaanachtige vogel denk ik steeds aan een van de eerste stripboeken die ik ooit las: Pol. Met Pol, Pel en Pingo. (Door de Denen Wilhelm and Carla Hansen.) Uit de bek van Pel konden ze alles halen wat voor de voortgang van het avontuur maar nodig was. Lange stukken touw, een ladder, gereedschap. Misschien nog wel het leukst zijn de kleine schildpad en kikker die in de strip plaatje voor plaatje hun eigen avonturen beleven, los van het eigenlijke Pol-verhaal.

midden

Maar een paar wezens kijken de kijker aan. Of lijken dat te doen. Klap je de hoes eenmaal open, dan gluurt een paardachtig dier met een varkenssnuit als door de kier van een deur. Dat die ogen precies in het midden van de hoes terecht zijn gekomen, is toeval.

horror vacui

Horror vacui betekent angst voor lege ruimte. Alle lege ruimte opgevuld. In de kunst zie je het bijvoorbeeld op Kretenzische vazen en in de schilderijen van Jeroen Bosch of Jackson Pollock. Ik hou van horror vacui, maar dan meer in de betekenis van het plezier om elke lege ruimte vol te tekenen. Dit groene hondje staat in een van de meest lege ruimten van de tekening. Hij kijkt toch wel wat angstig...

labyrintgezichten

Een tijd nadat de tekening af was, ontdekte ik dat ik twee figuurtjes met een labyrint als gezicht had getekend. Het lijkt alsof ze naar elkaar kijken. Blij verrast was ik toen ik een derde labyrintgezichtje ontdekte precies tussen de andere twee. (Zie hoes.) Labyrintgezichtjes verwekken hun kinderen door naar elkaar te kijken.

dividivi

Op Curaçao zag ik de dividivi. Bomen die soms eigenaardig zijn kromgegroeid door de passaatwind.

doda's

Samen met de vijf Machinaten en de zeven Vogelbomen tekende ik het eerst de vier Doda's in dit landschap.

machinaten

Samen met de vier Doda's en de zeven Vogelbomen tekende ik de vijf Machinaten als eerste in dit landschap.

vogelbomen

Samen met de vier Doda's en de vijf Machinaten tekende ik de zeven Vogelbomen het eerst in dit landschap. V.l.n.r: de eieren zojuist gelegd, beschermd, verstopt, vogel trekt zich terug, begin van de geboorte, net ter wereld, rustend.

aardbei

Het lijkt me zeer waarschijnlijk dat ik hierbij aan een doorgesneden aardbei gedacht heb.

mast

Geboren in Rotterdam heb ik een zwak voor de euromast, hoe lelijk ik het ding ook vind. Tekenend aan dit knullige torentje kwam de mast even in mijn gedachten.

vliegend veertje

tussen 2D en 3D

Een ruimte op een plat vel papier proberen te tekenen, is in principe onbegonnen werk. 3D past niet in 2D. De wereldbol laat zich ook niet in een wereldkaart vatten zonder de werkelijkheid te kort te doen. Juist dat gebied tussen twee en drie dimensies in, vind ik vaak het meest interessant. Bijvoorbeeld hier: een tweedimensionaal patroon gebruikt voor een driedimensionaal dier.

vorm en restvorm

Op de academie leerde ik al snel dat wanneer je twee vormen tekent, je ook de ruimte tussen de twee vormen tekent. Restvorm is ook vorm. In tekeningen probeer ik soms in het midden te laten wat de vorm en wat de restvorm is.

lavalamp

Terwijl ik dit tekende dacht ik aan lavalampen. Ik heb er zelf een. Het is gekleurd en het beweegt. Net televisie.

Ronchamp

Zie ik de ramen in een van de gebouwtjes, dan vraag ik me toch af of ik al tekenend gedacht heb aan de ramen in de kapel Notre Dame du Haut in Ronchamp, Frankrijk, door de architect Le Corbusier.

persbericht

Uit het persbericht van Top Notch: '(...) Illustrator Mari Boer werd op een bijzondere manier ingeschakeld om het artwork voor deze cd te verzorgen. "De afgelopen paar jaar maakte ik een paar duizend kleine tekeningen, bedoeld als vingeroefeningen. Niet eens eerst met potloodschetsen, maar in één keer zo op papier. Een keuze van ruim honderd van die tekeningetjes heb ik uiteindelijk in een grote tekening verwerkt," vertelt Mari over de totstandkoming van het kleurrijke landschap dat de hoes vormt. De tekening was toen nog niet gemaakt om als coverdesign te dienen voor de 'Chocolade' EP. "De tekening was voor tweederde klaar toen ik van mijn voormalige buurjongen Sticks, van de Fakkelbrigade, hoorde dat Typhoon met een nieuwe plaat bezig was. Ik kwam Ty toevallig tegen in Grand Café Public in Zwolle en vroeg hem brutaal of hij niet op zoek was naar artwork voor zijn hoes. Heel snel daarna is hij in mijn atelier op bezoek geweest en was de samenwerking snel beklonken. Als groot fan van zowel Typhoon als Benjamin Herman kan ik mij geen beter podium voor mijn tekening wensen."(...)'